Iris van Diessen (Apeldoorn,1976) studeerde van 1998 tot 2003 aan de AKI in Enschede. Ze koos voor de richting schilderen waarin ze ook afstudeerde. Haar werk kenmerkt zich door contrasten en vervreemding. Starende hoofden en holle ogen, een eenzame mensachtige in een desolate omgeving. Meestal aangevuld met een tragikomische noot. Ook Iris' eigen ervaringen worden in de schilderijen verwerkt, zoals de vuurwerkramp van Enschede in 2000. Maar ook de kleinere rampjes uit het dagelijks leven zijn een inspiratiebron. In het laatste jaar van de AKI ontdekte ze de oude meesters Bosch en Bruegel, grootmeesters van het groteske. Deze waren van grote invloed op haar werk. Ook kreeg ze grote bewondering voor Edvard Munch, ook een zichtbare invloed. Mooi van lelijkheid is vaak van toepassing op haar portretten. Iris houdt erg van tegenstellingen, ook in de kleuren, subtiel of fel en dan weer donker en duister. Iris woont en schildert in Enschede, de stad waar zij een enigszins ambivalente verhouding mee heeft, begrijpelijk, gezien het recente verleden.